W roku 1917 zaciągnąłem się, żeby walczyć z Niemcami we Francji.
Wokół ginęli dobrzy ludzie.
Nie widziałem w tym sensu.
Wpajane nam zasady okazały się kłamstwami.
A ich twórcy się nimi nie kierowali.
Obiecałem sobie, że jeśli przeżyję, już nigdy nie posłucham rozkazu.
Wyjechałem jako żołnierz.
Wróciłem jako banita.
Żyłem od kradzieży do kradzieży.
Dobry dzień oznaczał sen,
a dobra noc - nieoglądanie się za siebie.
Żyłem tak przez 10 lat.
Aż w końcu zaczęło się psuć.
Wszystko zaczęło się od wtyczki.
NOCNE ŻYCIE
Ludzie Alberta White'a grali w pokera o wysokie stawki,
a nasz człowiek otworzył dla nas tylne drzwi.
Trzy, dwa, jeden.
Dawać forsę!
- Wiecie, czyj to lokal? - No już!
Pytam, czy wiesz, kim jesteśmy, pieprzony kretynie!
- Wiesz, kto to Albert White? - Mów dalej, debilu.
Panienko, tutaj!
Chcecie dodatkowo drinka?
Tylko forsę. Wkładaj.
Do torby. Właśnie. Spokojnie.
Jak się nazywasz?
Emma Gould.
A ty?
- Wsadzisz mi skarpetę do ust? - Tak.
Skarpetę? Do ust?
Nieużywana. Nie okłamałbym cię.
Każdy kłamca tak mówi.
No już, otwieraj.
Uważaj na niego.
Łapy na stół, kurwa.
Świetnie.
Chłopcy, idziemy.
Masz jaja.
Nie pędź, jakbyśmy uciekali.
Spokojnie.
Nieźle. Udany skok.
To wszystko moje.
Zarobek.
- Pieprzony irlandas. - Patrz na drogę.
Dzień dobry.
Jestem Albert White.
Zapewne Joe?
Coughlin.
Miło w końcu cię poznać.
To Brennan Loomis, przyjaciel.
Witam.
Jesteś zbyt bystry na to, co robisz.
Drobne skoki z dwoma Włochami.
To twoi kumple, ale są głupi, no i to makaroniarze.
I nie dożyją 40 lat.
Nie spiesz się.
Ale nie możesz działać sam.
Nie w tym mieście.
Albert zwoływał oddziały.
Toczyła się wojna o rum.
Dermot, pogadaj z nim.
- Albert White rządził mafią irlandzką. - Brennan, uważaj na niego.
A Maso Pescatore - włoską.
Wet za wet.
Najtragiczniejszy rok w historii Bostonu.
Gang White'a podpalił ciężarówki z rumem.
A potem człowiek Maso
zabrał do domu nieznaną dziewczynę.
Nie było zwycięzców. Tylko chaos.
Nie chciałem mieć do czynienia z White'em i jego wojną.
Ale nie miałem wyjścia.
Jego dziewczyna była moją wtyczką.
A ja ją kochałem.
Zabiłby ją, gdyby go rzuciła,
i po dziesięciokroć zabiłby nas oboje, gdyby się o nas dowiedział.
Ale byliśmy zakochani i głupi.
I kiedy tylko wyjeżdżał, spotykaliśmy się.
Pasowaliśmy do siebie jak ulał.
...gdy nie spodziewam się zemsty.
- Głupoty. - Wcale nie.
Wiem, czego lubisz słuchać.
Znam cię na wylot.
Mogę się dosiąść?
Wybacz, staruszku, czekamy na kogoś.
Nie.
Emmo, to mój ojciec.
Tom Coughlin.
Tato, to moja przyjaciółka Emma Gould.
Miło mi.
Mogę?
Skąd pani pochodzi?
Z Dorchester.
A przedtem? Widać, że jest pani Irlandką.
Rodzina matki pochodzi z Corku.
Jak się nazywała przed ślubem?
Nie wiem.
Nie?
Umarła. Nie żyje, więc...
Czym się pani zajmuje?
Droga knajpa, co nie?
Wiem, jak mój syn zarabia.
Zakładam, że skoro się poznaliście,
to albo podczas grabieży,
albo w lokalu nawiedzanym przez kryminalistów.
Moje pytania panią krępują?
Nie wiem, o czym pan nawija.
I szczerze, mam to gdzieś.
Nawijam o tym, że zadajesz się z przestępcami.
Nieważne, że jednym z nich jest mój syn.
Ale mój syn to mój syn.
A przeczucie każe mi wątpić
w jego rozsądek, skoro kuma się z kobietą,
która zadaje się z bandytami.
- Nadążasz? - Wystarczy, tato.
Wujek wspominał, że płaci glinie o nazwisku Coughlin.
To pan?
Ten wujek to Robert?
Powszechnie znany jako Bobo?
Nie, policjant, o którym mówisz, to Elmore Conklin.
Z komendy w Savin Hill.
Pobiera haracz z nielegalnych lokali, takich jak ten Boba.
Rzadko bywam w Dorchester.
Ale jako wicekomisarz
z chęcią zainteresuję się Bobem.
Przypudruję nos.
Musiałeś?
Nie ja zacząłem, Joseph.
Więc nie gań mnie za to, jak skończyłem.
Służę w policji od 37 lat.
I przekonałem się o czymś. Wiesz o czym?
Kolejna irlandzka historia?
Nie.
Nasze postępowanie zawsze spotka się z reakcją.
Ale nigdy z taką, jak myślimy.
Na pewno.
Bezzasadna pewność co do rzeczy nieznanych
zawsze świeci najjaśniej.
Znam ją.
Całkiem ładna.
To prawda.
Poza tym, nie wiem, co w niej widzisz.
Bo jest z Dorchester?
To też. Jej ojciec to alfons. Jej wuj zabił dwóch ludzi.
Zlekceważyłbym to, Joseph, gdyby nie była...
Po prostu jest naturalna.
Może nie jest ostrożna.
Dzięki, że tu zajrzałeś.
Śpij dziś z nim.
Co?
Patrzy na mnie jak na śmiecia.
Nie jesteśmy ludźmi,
lecz Gouldami z Dorchester.
Robimy koronki do waszych zasłon.
Jezu...
Nie dotykaj mnie.
Od zawsze jestem poniżana
przez takich jak on.
Nie jesteśmy gorsi.
Nie twierdzę tak.
On twierdzi.
Chrzań go.
Kocham cię.
Myślisz, że miłość jest taka łatwa.
Może być.
Boże.
- Chodź. - Nie chcę.
- Zostaw mnie! - Przepraszam.
Przykro mi.
- Chcę iść. - Dobrze.
Rzuci mi pan coś?
Dzięki.
Joe Coughlin. Mam zaproszenie.
Unieś ręce.
Obszukam cię.
Idź.
Joseph?
Joe Coughlin, tak.
Miło mi.
Wiesz, kim jestem?
Wiem tyle, żeby odpowiedzieć na zaproszenie.
Nazywam się Maso Pescatore.
Rządzę w North End
i sprowadzam alkohol z Florydy.
Trzymam
w ręku życie innych.
Ale tak naprawdę...
jestem tylko prostym makaroniarzem.
Teraz mój jedyny przeciwnik
to Albert White.
Kiedy przestanie walczyć,
doczekamy końca walk, które nękają to miasto.
Nic do pana nie mam.
Ale nie działam z gangami.
Nawet z tak potężnymi.
Rozwalasz sejfy i wymachujesz bronią,
ale nie jesteś gangsterem.
- Czyli kim? - Nie wiem.
Banitą.
Nie chcę być w mafii.
Ile rzeczy, dobrych i złych, spotyka nas,
czy tego chcemy czy nie?
Na przykład
mój człowiek zobaczył cię z młodą damą.
Cóż, nie tyle damą, co dziwką,
której tatusiek to Albert White.
Tak więc niewiele znaczy już to, czego ty chcesz.
Jesteś w mafii.
A wyjścia masz dwa.
Pierwsze:
idziesz do Alberta i go zabijasz.
Drugie:
mówię Albertowi o dziewczynie.
Wtedy on cię dorwie.
Jak powiedziałem,
nie jestem gangsterem.
Zabiłem już dość ludzi.
Chce pan szerzyć pogłoski? Śmiało.
Jeśli zabiję White'a,
ktoś od razu zajmie jego miejsce.
A ja zwiążę się z pańską mafią aż do śmierci.
Już od dawna nie całuję pierścieni.
Miłego dnia.
Powiedział Albertowi?
Nie. Już bym nie żył.
Chryste.
Wyjedźmy.
A dokąd?
Tam, gdzie ciepło.
Mój brat Danny mieszka w Kalifornii.
Gdzie?
Nie rozmawiam z nim od 10 lat.
Przysłał dużo kartek. Jest kaskaderem.
Chce być scenarzystą.
Pojechałabym do Kalifornii.
Nie znam się na uczciwej pracy.
- Kto mówi o uczciwej? - To dobrze.
Nie. Zrobimy to, co zechcemy.
Pojedziemy tam, dokąd chcemy.
Będziemy przesypiać dni.
Mam skok w Lawrence w sobotę.
I będę wolny.
Wyjedziesz?
Tak. Wyjadę.
Wiesz, z kim się widzę w sobotę.
- Pieprz go. - Będę.
Bo co innego?
Mam skończyć w rzece?
Jesteśmy umówieni w sobotę w Statlerze.
Podnieca go to, kiedy żona jest przy nim.
Potem jedzie do Detroit na tydzień.
Możesz się ogarnąć i być w Statlerze przed 19:00?
Myślę, że się ogarnę i będę w Statlerze przed 19:00.
Cicho!
Skok w Lawrence zapewniłby nam środki na podróż do Kalifornii.
Zastanawiałem się nad tym.
Jedziemy.
Co robisz?
Gliniarz!
Uwaga!
Kurwa!
Z drogi!
Szlag!
Jazda! Z drogi, do cholery!
Gliny!
- Wysiadajcie. - Prędko!
Do wozu! Już!
Kurde!
Przeszedłem prawie kilometr, ukradłem wóz w North Reading,
po czym wymieniłem go na dodge'a w Somerville.
Wróciłem do rodzinnego domu, żeby przemyśleć sytuację.
Pisały o tym wszystkie gazety.
Trzeciego glinę, policjanta stanowego,
zabił ktoś, kogo ten zatrzymał na drodze.
To musiał być Dion.
PRASA
- Idź. - Tu jest winda towarowa.
Że też przyszedłeś!
- Co miałem robić? - Uciec.
- Dokąd? - Nie wiem. Tak się robi.
Ja tak nie robię.
Cholera!
Czemu płaczesz?
Bo cię kocham.
No to się uśmiechnij.
Nie mogę.
Nie.
Umierając,
będziesz sobie wmawiał, że to dla miłości.
Nie.
Masz wyrzuty sumienia,
więc przez całe życie liczysz, że ktoś ukarze cię za grzechy.
Cóż...
Oto jestem.
Przykro mi.
Przykro jej.
Wszystkim nam przykro.
Zabierz ją.
Miałeś go nie zabijać. Albert, obiecałeś.
- Bez obaw. - Nie zaciągnęłabym go tu...
Myślisz, że dam się poniżyć kurewce?
Dowiedziałem się,
że jakiś dupek przyprawia mi rogi.
Ciesz się, że nie odciąłem ci cycków i nie wyrzuciłem cię na wysypisko.
- Zabierz ją, Donnie. - Nie!
Joe, przykro mi!
Nie zabijaj jej.
Bój się lepiej o siebie.
Nie zabijaj jej.
Co ona cię obchodzi? Wydała cię.
Proszę.
Skłamałem.
Obiecałem jej, że cię nie zabiję.
Ale obaj wiemy, że muszę cię zabić, prawda, Joe?
A potem...
ją też zabiję.
Zostawcie go.
Spadajmy.
Teraz zabijasz policjantów?
Nikogo nie zabiłem.
Twoi kumple chcieli cię zabrać na spotkanie ze śmiercią.
Tato, zabiją ją.
My nie zabijemy ciebie, Joseph.
Ale moi koledzy chcą zamienić słówko.
Posłuchaj.
Tato!
Zabiją ją.
Odwozi ją Donnie Gishler.
Jego czaszka nie może być z kości.
Dwa tygodnie w śpiączce.
Żadnego krwotoku, żadnej utraty pamięci ani mowy.
Ma złamany nos i połowę żeber.
Długo minie, zanim przestanie sikać krwią. Wejdź.
Tato, gdzie ona jest?
Znaleźli ją?
Pojechaliśmy za nią i Gishlerem.
Jego samochód wpadł do oceanu o 21:20.
Policjant z Beverly zanurkował za nimi.
Przez tydzień wychodził z wyziębienia.
Była dziewczyną Alberta White'a.
Zdradziła cię.
Tak było.
No i?
Szaleję za nią.
Szaleństwo to nie miłość.
Widziałem twoje małżeństwo przez 18 lat. To nie była miłość.
Nie.
Nie była.
Tak czy siak, nie ma jej.
Nie żyje, jak twoja matka. Niech spoczywa w pokoju.
Znaleźli Paula w St. Albans, ok. 15 km od granicy.
Ścigało go kilku policjantów.
Dostał co najmniej 14 kul.
Za mało jak na zabójcę policjantów.
A co z Dionem?
Być może przekroczył granicę.
Zdecydowaliśmy się na ciebie, żeby się więcej od siebie nie oddalać.
Wiedziałeś?
Wiedziałem o oddaleniu.
Nie można zmienić drugiego człowieka.
Ludzie są tacy, jacy od zawsze byli.
Jedyne, na co można czasem liczyć, to trochę szczęścia.
Nie marnuj swojego, opłakując martwą.
Trzeba zadbać o szczęście.
Czasami.
A czasami to ono dba o nas.
Jeśli się przyzna,
wycofam wniosek o karę śmierci.
Odsiedzi trzy lata, a 20 w zawieszeniu.
Trzy lata?
Zginęło trzech policjantów.
Nie on ich zabił.
Może być synem wicekomisarza,
ale zdąży się zapoznać z więzieniem Charlestown, obiecuję.
Inspektorze.
Wczoraj mnie zdegradowano.
Możemy zatem pominąć nadzieje, które i tak zamierzałem rozwiać.
Nie mam złudzeń.
Jestem pragmatykiem.
To zdjęcie drzwi do szeregowca w Back Bay,
gdzie spędza pan czas z młodym Meksykaninem.
Jeżeli zmieni pan miejsce spotkań,
dowiem się w ciągu godziny.
Zobaczę, co da się zrobić.
Samo zobaczenie mnie nie obchodzi.
Przyznałem się do udziału w napaści z bronią w ręku
i dostałem trzy lata i cztery miesiące w Charlestown.
Gdyby ojciec żył dwa tygodnie dłużej,
zdążyłbym się pożegnać.
Miałem tylko jedno życie.
Zamierzałem go używać.
Wykorzystać Maso i jego nienawiść do Alberta
na początek.
Zabawne, jak świat się zmienia.
Co z oświadczeniami, że nie będziesz gangsterem?
A teraz szukasz u mnie pracy.
Nie mam nic.
Nie chcę być gangsterem.
Ale będę dla niego pracował, jeśli dorwę White'a.
W więzieniu słyszałem,
że wciąż może mi pan w tym pomóc.
Przegnaliśmy Alberta White'a z Bostonu, jak słyszałeś.
Teraz chce przejąć nasz handel rumem na Florydzie.
Chce przejąć Tampę.
To prawda, przyda mi się ktoś,
kto chce skończyć z panem White'em.
Znalazł go pan.
Zawsze musiałbyś stawiać
zobowiązania wobec rodziny Pescatore na pierwszym miejscu.
Zgodzisz się?
W porządku.
Potrzebuję tylko Diona Bartolo z dawnej ekipy
do pomocy na miejscu.
Dobrze mieć kogoś zaufanego.
Tam jest gorąco.
Nie szkodzi.
Nie doświadczyłeś jeszcze takiego upału.
Po zimach w więzieniu przyda mi się zmiana.
Rozkręć przemyt narkotyków. Zacznij od Tampy.
Frank Ormino rządzi w Tampie.
Uzna, że to nie jest warte kłopotów.
Kiedy tak uzna?
10 minut po twoim przyjeździe.
Rozumiem.
- Będziemy równorzędnymi partnerami? - Nie.
Frank Ormino jest takim partnerem.
I co mu się przydarzy?
Tani robol.
Zniesie pan Irlandczyka w zespole?
To Ameryka. Przeżyłem gorsze rzeczy.
Zrozumiałem, że nie wystarczy łamać zasady.
Trzeba mieć siłę, żeby tworzyć własne.
Joseph!
Jak się masz?
- Pokaż się. - Ty się pokaż!
Współczuję z powodu ojca.
Współczuję z powodu brata.
Dziękuję.
Posłuchaj.
Kiedy Lefty Downer znalazł mnie w Montrealu
i powiedział, że Pescatore chce mnie zatrudnić,
uznałem to za podstęp.
Potem pomyślałem,
że jeśli ktoś ma obłaskawić diabła, to mój stary partner.
- Spójrz. - Kurde!
Widzisz?
Proszę.
Nie zgrywaj się.
Pracuję dla ciebie. Dla szefa Joego Coughlina.
Pod siedzeniem znajdziesz przyjaciela.
Witaj w Ybor, Harlemie Tampy.
Powstał dzięki cygarom.
To, co teraz czujesz,
to bolo albo empanady.
Reszta Tampy daje nam spokój.
Jesteśmy brudnymi Latynosami i makaroniarzami.
Możemy robić, co chcemy, byle tamci mieli spokój.
Można pomyśleć, że wszystko gra,
ale nie do końca.
Włosi i Kubańczycy trzymają się razem.
Ale Kubańczycy nie cierpią Latynosów,
a Latynosi traktują Kubańców jak butnych czarnuchów,
którzy się panoszą od wyzwolenia w 1898.
Kubańcy i Latynosi lekceważą Portorykańczyków,
a każdy, dosłownie, olewa Dominikańczyków.
Włosi szanują tylko imigrantów.
Witam panie.
A biali myślą, że innych obchodzi ich zdanie.
Niezły z ciebie numer.
Port w Tampie.
Kto tam?
Kominek.
Dzięki, JT. Dobra robota.
Pod miastem jest cała sieć takich tuneli.
- Czyj to magazyn? - Należał do Franka Ormino.
Jak to "należał"?
Dostał wczoraj parę kulek.
Szybko.
Spójrz tutaj.
Najlepsza jakość.
Trzeba utrzymywać temperaturę 85 stopni.
One nigdy nie kłamią.
Nie chcemy, żeby nasi klienci poumierali.
Pędziliśmy bimber w więziennych kiblach.
Brakuje wam dwóch podstawowych składników.
- Mianowicie? - Ludzi i melasy.
Tak, mamy problem.
- Jaki? - Nasz dystrybutor.
Zawodzi.
Dlaczego?
Łodzie toną.
- Jak się nazywa? - Gary L. Smith.
- Gary Ellsmith. - Nie.
Gary L. Smith. Z inicjałem drugiego imienia.
Upiera się przy nim. Jest południowcem.
A nie dupkiem?
To też.
Dziękuję, panno Roe.
Nowy przyjaciel Maso?
Coś w tym rodzaju.
- Jak leci? - Dobrze.
Co cię sprowadza?
Poproszono mnie o przejęcie spraw Franka Ormino.
Oby nie na stałe.
- Bez urazy. - Skądże. A dlaczego?
Ludzie robią interesy z tymi, których znają.
A ciebie nikt nie zna.
Rozumiem. Co proponujesz?
Nie mam na to ochoty,
ale dla ciągłości mogę to robić przez jakiś czas.
Dlaczego trzy ostatnie dostawy nie dotarły?
Przez Kubańczyków.
Zmień dostawcę.
- To nie takie proste. - Czemu?
Bo wszyscy są lojalni wobec Suarezów.
Prowadzą ten klub przy Siódmej?
Z nimi też pogadamy.
Obawiam się, że nie rozumiesz, jak to działa.
Ja rozmawiam z Suarezem
i jego siostrą.
Na pewno uda się zarezerwować jutro stolik na 21:00.
Super.
A teraz, Gary L., powiedz. Pracujesz bezpośrednio dla White'a?
Czy jest jeszcze jakiś pośrednik?
Co?
Oznaczyliśmy twoje butelki.
Co?
Te, które wychodzą od ciebie.
I wszystkie dostawy, które rzekomo zatonęły,
w jakiś sposób trafiły do lokali Alberta White'a.
Wyjaśnisz to?
Nie rozumiem.
Dion pokazał mi twój dom.
Piękny.
Spakuj cały swój szajs i poślij tam, dokąd jedziesz.
A dokąd jadę?
Posuwasz ją?
Co? Kogo?
- Pannę Roe. - Co?
- Posuwa. - Na pewno.
- Na bank. - No nie...
Popołudniowa dawka panny Roe.
Cukier o poranku...
Mam gdzieś, kogo rżniesz.
Mam tu bilety.
Na Seaboard, dziś o 23:00.
Zabierz ze sobą, kogo chcesz, ale masz nim odjechać.
Chwileczkę.
- Pomyślmy. - Możemy inaczej.
Mogę potraktować twój łeb jak kulę do kręgli.
Ale tak będzie prościej.
Odjedź pociągiem, Gary L.
Albo wsadzimy cię pod niego.
Posłuchajcie...
Panowie, możemy...
Porozmawiajmy.
FRANCIS ORMINO ZASTRZELONY POLICJA SZUKA ŚWIADKÓW
Panno Roe!
Kiedy oznaczyłeś butelki?
Nie bredź.
Byłeś ze mną przez cały czas.
Znaczyłem butelki?
Nie, dlatego wiem, że to kit.
Dion Bartolo.
Oczywiście. Pan Esteban już czeka.
Panie Suarez, miło mi.
Przedstawiam Joego Coughlina.
- Miło pana poznać. - I mnie.
Proszę się napić.
Dziękuję.
Nigdy nie zgadzałem się z Hiszpanami, że jaśniejszy rum jest lepszy.
Ale przytakiwaliśmy,
bo na Kubie uważamy, że jaśniejsze zawsze jest lepsze.
Dion, Joseph, moja siostra Graciela.
- Miło mi. - Znamy się.
No tak, oczywiście.
Właśnie.
Jak się pani ma?
Witaj. Miło cię widzieć.
Wspaniały rum.
Dobrze smakowałby na północy.
Kiedy wasz kraj zmądrzeje.
Wtedy stracimy pracę.
Zrobił je Esteban.
- Robotnicy z Miami. - Bardzo ładne.
Hobby.
Może kiedyś sfotografuję pana.
Im mniej moich zdjęć, tym lepiej.
Zgadzam się z Indianami.
Skoro o schwytanych duszach mowa...
Doniesiono mi,
że Gary L. Smith wsiadł do Seaboard Limited.
Z żoną w jednym wagonie,
a w drugim z tą swoją dziwką.
Nigdy nie wiadomo.
Zmiana otoczenia dobrze robi.
Dlatego jest pan w Ybor?
Dla zmiany otoczenia?
Jestem w Ybor, żeby destylować i rozprowadzać alkohol.
Utrudniają mi to państwa nieregularne dostawy.
Nie mamy wpływu na fale.
Fale są spokojne aż do Miami.
Nie wiemy nic o ładunkach do Miami.
Señor Famosa zapewnia mnie, że morze było spokojne całe lato.
Rzuca pan w rozmowie nazwisko Famosa,
żeby nas przestraszyć.
Nie.
Nazwisko Famosa ma was zapewnić,
że możecie pracować dla mnie
i żądać wyższej ceny.
- Co w zamian? - Dostęp
do glin i sędziów Ormina, którzy są już nasi.
A którzy i tak by was zbyli jako Kubańczyków.
Chce pan wyłączności na naszą melasę?
Nie. Tylko nie handlujcie z White'em.
On dobrze płaci.
Żadnych problemów.
Znam Alberta White'a.
Może chcecie pracować z kimś, kto traktuje was jak ludzi.
Może się polać krew.
Z pewnością poleje się krew.
To bardzo dobre warunki.
Ale Albert White jest nasz.
Szeryf chciał się z nami spotkać.
Taki chyba mieli zwyczaj,
żeby przed łamaniem prawa obgadać, jak to będzie wyglądało.
Jaki jest naczelnik?
Glina, a więc dupek.
Poza tym w porządku.
Co robisz? Zostaw jego rzeczy.
Wejdzie i zobaczy italiańca, który grzebie mu w papierach.
To właśnie Figgis.
Usiądźcie.
Nie będę was obrażał,
pytając o rodzaj waszej działalności,
więc nie będziecie musieli obrażać mnie, kłamiąc.
Może być?
W porządku?
To prawda, że jesteś synem kapitana policji?
Tak jest.
Służyłeś za granicą?
We Francji.
Powiedz to Marines.
Tak.
Powiedzieli nam to.
Byłem żołnierzem, a potem szeryfem.
Zabiłem siedmiu ludzi.
I przyznam,
że ich twarze śnią mi się prawie co noc.
Działajcie na północ od Drugiej,
na południe od 27.
i na wschód od Nebraski,
a nie będziemy sobie wadzić.
Brzmi dobrze.
Wiem, że żyjemy w zepsutym świecie,
ale tylko dlatego, że wdycham zepsute powietrze
i ocieram się o zepsutych ludzi...
nie myślcie błędnie,
że można mnie skorumpować.
Nie będę tak myśleć.
Dobrze.
Przepraszam, myślałam, że jesteś sam.
Nie szkodzi, Loretto. Panowie wychodzą.
Kochanie, gdzie twoje maniery?
Tak, ojcze.
Loretta Figgis.
Miło mi. Joe Coughlin.
Dion Bartolo.
Loretta wyjeżdża dziś pociągiem w długą podróż.
To zakaźne.
- Do Kalifornii. - Doprawdy?
Będzie gwiazdą Hollywood.
- To tylko przesłuchanie, tato. - Nie.
Zjawił się tu agent
i wybrał kilka dziewcząt.
Mam tam brata.
W Hollywood?
Jest kaskaderem.
Spada z koni.
Było mi miło.
Naczelniku.
Panowie.
- Nie chcesz banana? - Nie.
- W Bostonie takich nie ma. - Wiem, wygląda ładnie.
Co?
Jest.
- Patrz. - Tak?
Witam. Dzień dobry.
- Jak się pani ma? - Dobrze, a pan?
Cudownie.
Czy podjęliście z bratem decyzję w sprawie...
Wciąż to rozważamy, panie Coughlin.
To byłaby dla nas duża zmiana.
To zrozumiałe.
Nie jest łatwo się zmienić.
Są rozmaite zmiany.
Tam, gdzie ostatnio przebywałem,
często graliśmy w szachy.
Jest taki ruch, kiedy pionek dochodzi do końca planszy
i zmienia się w królową.
Nie ma się co zastanawiać.
- Tak. Gram w szachy. - Tak?
Ojciec mnie nauczył.
Proszę pamiętać, że pionek i król
trafiają na koniec do jednego pudełka.
Na koniec?
Nie mówimy o końcu.
Mówimy o samej grze.
Na końcu możecie mnie powiesić i podpalić.
Ale chcę wygrać.
Czuję, że przeważnie pan wygrywa.
Jeszcze nie. Ale zamierzam.
Zróbmy to razem.
Mówi się, że alkohol to wasz poboczny interes.
Czyżby?
A nawet,
że większość pieniędzy rozdajecie.
Zwłaszcza na Kubie.
I to jest naiwne?
Nie naiwne.
Mam inne cele i tyle.
Jakie cele?
Dystrybucję alkoholu.
I dewizę, że nikt nie powinien rządzić innymi.
Opanowując rynek rumu, zostanie pan królem.
Będzie jeszcze Albert White.
Ale jak utrzyma pan władzę?
A co? Nie jestem dość silny?
Nie jest pan dość okrutny.
A jeśli taki się pan stanie...
będę rozżalona.
Potężni nie muszą być okrutni.
Ale zwykle są.
Uważa pan, że istnieją szlachetni ludzie?
Nie przeszkadzają mi.
Ale rzadko osiągają 40 lat.
Ojciec zginął za Kubę.
Matce pękło serce.
Mówił Estebanowi i mnie:
"Nie żyjecie naprawdę,
"jeżeli nie jesteście gotowi za nic zginąć".
Dobry człowiek.
To prawda.
Nie będziemy kochankami.
Nie?
Dlaczego?
Nie kochankami.
Przejęliśmy rynek rumu i żyliśmy jak królowie.
Dobra, szybciej.
Banki padały. Ludzie tracili pracę.
Ale handel procentami wydawał się
odporny na kryzys.
Partnerstwo Suarez-Coughlin zapewniło rzadką stabilność.
Zapłaciliśmy ludziom Alberta ze środkowej Florydy,
żeby nas nie atakowali.
Chcąc na nas uderzyć, Albert musiał brać ludzi z Miami.
Ale kiedy się zjawili, zaskoczyliśmy ich.
Albert ukrywał się w Miami,
a my przejęliśmy każdy lokal w środkowej i północnej Florydzie.
Przynieś coś, żeby to ugasić.
Dobra.
Na podłogę!
Ale już!
Na podłogę. Kłaść się!
Kładź się!
Tak się dzieje,
kiedy katolicy sprzedają tu alkohol.
Nazywa się RD Pruitt.
Odnajdźmy go.
Należy do Klanu.
Tak jak pięć milionów ludzi w tym kraju.
Klan jest potężny.
To niewykształceni debile.
Spodobasz im się.
Katolik pracujący z kolorowymi i mieszkający z Kubanką.
Większy problem to jego szwagier.
Kto to?
Szeryf Figgis.
Joe Coughlin.
Nie podaję rąk papistom.
Bez urazy.
Skądże.
Pomoże, jeśli powiem, że od dawna nie chodzę do kościoła?
W porządku.
RD...
podobno stwarzasz kłopoty w Ybor.
Jakie?
Mówi się, że dopuszczasz się rabunków.
Nic mi o tym nie wiadomo.
Żartuję tylko.
Wiecie o tym.
RD...
To biznesmen, który chce tu robić interesy.
Wejdź z nim w spółkę.
To bimbrownik
i miłośnik czarnulek.
Należy go wytarzać w smole i pierzu,
a nie robić z nim interesy.
Żartuję tylko.
Znasz się na żartach?
Pewnie.
Byle nie z siebie, co?
Podoba ci się Parisian, tak?
A jeśli?
Mógłbym ci odpalać 10% zysków.
- Naprawdę? - Tak.
Cóż...
Jestem wart więcej.
A ile byś chciał?
60%.
60?
Z największego klubu w mieście?
Właśnie.
A za co?
Moi przyjaciele łagodniej was potraktują.
Jacy?
60%.
Synu, nie dam ci tyle.
Nie jestem twoim synem.
Niczyim.
Oszczędzasz wstydu ojcu.
- Że co? - 15%.
Zatłukę cię na śmierć.
Słucham?
Wiecie...
brzmi uczciwie.
Dasz 20?
15 to całkiem nieźle, skoro nawet nie musisz tam bywać.
Cóż...
Dobry układ.
Z przyjemnością się zgadzam.
Jak odbiorę działkę?
W Parisian.
W drugi wtorek miesiąca, o 19:00.
Było mi miło, panie Coughlin.
Irv.
Dogadaliśmy się.
Skończony idiota.
Czego chce Maso?
Aresztowania spadły o 70%, a zyski wzrosły o 300%.
Po co nam jakiś dzieciak? Nie potrzebujemy nadzorcy.
Nie o to chodzi.
Grabarz chce sprawdzić, czy warto rozkręcać kasyno.
Da znać staremu.
Nie przejmuj się za bardzo.
Maso będzie się liczył ze zdaniem syna.
Nie martw się.
Czemu Grabarz?
Bo jest głupi.
Kopie tylko groby dla ofiar.
- Serio? - Tak.
Rewelacja.
Wpadłem na pomysł zainwestowania w kasyno,
z udziałowcami w Sarasocie,
w nowym hotelu Ritz.
Hotel i kasyno Ritz.
Najwyższa półka.
...prosto do kasyna.
Pierwsza klasa.
Goście będą zachwyceni, nawet nie grając.
To był brutalny interes,
ale większość ludzi starała się po prostu zapewnić utrzymanie rodzinom.
Grabarz nie był jednym z nich.
To tutaj.
Prohibicja kiedyś się skończy.
Co wtedy zrobimy?
Hazard.
Zalegalizujemy to dzięki znajomościom.
Będziemy jedyni.
Tutaj?
Ritz Longboat Key.
Rozmawiałem z właścicielami.
Po co im my?
Bo nie znają się na tym.
Oni dają lokal, my prowadzimy kasyno.
Dzielimy się po połowie.
Zaraz.
Mamy różdżkę, którą zmieniamy prawo?
Ponoć zalegalizowałeś bingo.
To było konieczne. Najpierw to,
- a potem... - Rozumiem.
Sprowadź babcię, zagra w kościele.
Bingo!
Moi ludzie przekupują inspektorów w Tallahassee i Sarasocie.
Namawiają senatorów i agentów skarbowych.
Jak to się uprawomocni,
będziemy bogaci. Legalnie.
Na cholernie długo.
Też umiem ściemniać.
Ale podobasz mi się.
Bystry chłopak.
Maso napalił się na kasyno.
Codziennie pytał o postępy, jakby to był jego pomysł.
List był do "pana Josepha Coughlina, miłośnika czarnych".
Zawierał dwa słowa:
"Sześćdziesiąt procent".
Taki sam list, o takiej samej treści.
Robimy, co możemy, ale jest chroniony.
Ma za duże plecy.
Czas je wybatożyć.
Witam panów. Virgil Beauregard.
Czym mogę służyć?
Proszę przemówić do rozsądku RD Pruittowi.
Niewielu ludziom się to udało.
Proszę spróbować.
Jaki podam motyw?
Jego ocalenie.
Niech przestanie strzelać w moich klubach.
W klubach?
Jakich? Brydżowych?
Bo należę do klubu Rotary w Tampie,
ale nigdy pana nie widziałem.
Przyszedłem się dogadać,
a pan się zgrywa?
- Robię tak? - Proszę posłuchać.
Jest pan Wielkim Magiem Ku Klux Klanu.
Gratuluję.
Ale czy osiągnęlibyśmy tyle,
dając się zastraszać debilnym gnojom?
Jeżeli bierzesz nas za Klan, to bardzo się mylisz, synu.
Jesteśmy urzędnikami, bankierami,
policjantami i szeryfami...
Mamy nawet sędziego.
A jeśli się nam postawisz,
spuścimy ogień piekielny na ciebie
i tych, których kochasz.
Grozisz mi ludźmi, którzy są potężniejsi od ciebie?
Właśnie.
To po co gadamy?
Odwiedziłeś mnie.
Oszczędziłem panu kłopotów.
75 świadków.
Żaden nie chce zeznawać.
Chcesz piwo?
Prawie jak piwo, ale niezłe.
Z chęcią.
Dzięki.
Chcę się spotkać z RD.
Spodziewałem się tego.
Wie pan, co będzie, jak mi pan nie pomoże.
Nie wiem.
Więcej trupów.
Więcej artykułów typu "Masakra w Mieście Cygar".
A szeryf straci stanowisko.
Ty też.
Może.
Tylko że ty, tracąc stanowisko,
zarobisz od kogoś kulkę za uchem.
Nie wydam brata żony.
Nie chcę tego.
Czego?
Tego, do czego mnie pan zmusza.
Do niczego cię nie zmuszam.
Owszem.
Co?
Nie dotarła do Hollywood.
Tylko do Los Angeles.
To nie w porządku.
Zapewniliśmy jej specjalnego lekarza.
Ma się dobrze.
Jakiego lekarza?
Takiego, który wyciąga ze szponów heroiny, Irv.
Nigdy nie mów mi po imieniu.
Nazywaj mnie naczelnikiem
przez następne lata albo dni naszej znajomości.
Jasne?
Nie ja jej to zrobiłem.
Podaj swoją cenę
i powiedz, gdzie jest moja córka.
W bezpiecznym ośrodku.
Nie powiem gdzie, dopóki...
Dopóki?
RD, spotkasz się z tym chłopakiem ponownie.
I nie chcę już więcej żadnych rozmów w tej sprawie.
Tak, będziemy tylko my dwaj.
Longboat Key.
Koło Ritza.
Dziś o 22:00.
Kiedy poznam jej adres?
Jak tylko wyjdę żywy ze spotkania.
Zrób to sam.
Co?
Jeżeli chcesz go zabić,
to miej jaja i sam naciśnij spust.
To żadna chluba wyręczać się innymi, kiedy jest się zbyt słabym.
Z doświadczenia wiem, że naciśnięcie spustu jest łatwe.
Cześć, RD.
Gdzie mój szwagier?
Nie przyszedł.
Chłopcy...
to szczwany lis.
Spuśćcie oczy z pukawki,
a znajdzie się w jego rękach.
Wątpię.
Dotrzymujesz słowa?
Zależy, komu je daję.
Nie przyszedłeś sam, jak kazałem?
Kurde, RD, to by popsuło zabawę.
Gdzie oni są?
To może być największe kasyno
po prohibicji.
Nie zniosą prohibicji w bogobojnym kraju.
Kraj jest zrujnowany.
Bankrutują banki, miasta.
Bo mamy komunistycznego prezydenta.
Bo nie ma podatku od alkoholu.
Dlatego ten stan zalegalizuje hazard.
Możesz na tym zyskać.
Nigdy do spółki z tobą.
Ile on ci płaci?
Kto?
Albert White.
Ile ci płaci za demolkę moich lokali?
Bo spisujesz się znakomicie.
Tak, wziąłem jego katolicką forsę.
Wiesz czemu?
Bo zrobiłbym to i za darmo.
Jesteś jak zaraza.
Ty, twoja czarna kurwa
i włoscy kumple.
Przejmę Parisian.
Nie 60%.
Całość.
I wszystkie twoje kluby.
Wszystko, co masz.
Może nawet zajrzę do ciebie
i zabawię się z tą czarnulką, zanim poderżnę jej gardło.
Jeszcze nie wiesz,
ale wyjeżdżasz z miasta.
Tylko zapomniałeś się spakować.
Dobrze.
Teraz.
Kurwa.
Cholera.
Podjedź tu.
Dobra.
- Pojedziesz do lekarza. - Boli.
Boli, ale nie umrzesz.
Kurde.
Niepotrzebnie pokazaliśmy mu zdjęcia.
Komu?
Figgisowi.
Musieliśmy, żeby zabić tego.
Za wysoka cena.
To ty mnie zraniłeś.
- Co? - On nie zdążył strzelić.
- To nie ja. - Nikt inny.
- Fasani stał z tyłu. - To Fasani cię zranił.
Nie, wyszedł stamtąd.
- Podszedł tu. - Strzelał tam.
Mierzył tak.
Ja stałem tam.
- Zabiłem ich. - Trafiłeś mnie!
- Sprowadź wóz. - Dobra.
To będzie piękne kasyno.
- Co nie? - Tak.
Tylko RD brał pieniądze od Alberta.
Ale gdy zabiliśmy członków Klanu,
Klan potraktował to osobiście.
Przyszli po mnie do szpitala,
ale wejścia obstawili strażnicy.
Kiedy zrezygnowali i pojechali do domu,
Dion kazał ich śledzić.
Seria pobić, eksplozji i morderstw
położyła kres potędze Ku Klux Klanu w Tampie.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Tak?
Dziękuję.
Nie będę miała innego.
Żona Irva wyjechała razem z synem.
Nikt nie widział Loretty przez cały sezon.
Mogę przyjąć twoje nazwisko?
Chcesz za mnie wyjść?
Co?
Jesteśmy małżeństwem.
Graciela Isabella...
Nie pamiętam, co dalej. Lunes, Martes...
- Estúpido! Nie mam tylu imion. - Czekaj.
Graciela Coughlin.
Lepiej brzmieć nie może.
Kupiłam budynki.
Od razu po ślubie kupujesz budynki?
Tak. Trzy budynki koło fabryki Pereza.
Co tam urządzisz?
Schroniska dla samotnych matek z dziećmi.
To ważne, Joe.
A co z polityką na Kubie?
Zakochałam się w tobie.
Ograniczasz moją mobilność.
Chodź tu.
Kocham cię.
Po miesiącach odosobnienia
Loretta wyszła z domu, ubierając się odtąd tylko na biało.
Decyzję tę miał podjąć Chrystus,
któremu się odtąd oddawała.
Przeklęty interes.
Gromadziła tłumy.
A w jej wizji Tampy bez grzechu
nie było miejsca na kasyno.
Co to za problem z kaznodziejką?
Żaden problem. Wszystko pójdzie dobrze.
Nic nie może zagrozić kasynu.
To jasne, Maso.
Rób, co musisz.
Pójdę do niej, porozmawiam.
Zrobimy wszystko, co trzeba.
Upewnij się, że problem zniknie.
Nie chcę o tym słyszeć.
Dobrze. Dziękuję.
Nie musisz podsłuchiwać.
Pytaj mnie o interesy.
Powiem ci.
To twoje interesy, nie moje.
Naprawdę. Powiem ci wszystko.
Przyjeżdżając tu, chodziło mi
o zemstę, o zarobek.
A teraz, przy każdym posunięciu,
myślę o nas i o zabezpieczeniu naszej przyszłości.
Musisz to zrozumieć.
Ale jeśli te posunięcia robią z ciebie,
nawet pomału, kogoś innego,
nie będziesz już sobą.
Jesteś sobą, poza tymi wszystkimi złymi uczynkami.
Jesteś prawie sobą.
A ja chcę ciebie prawdziwego.
Masz mnie.
Masz. Chodź tu.
Masz mnie.
Brak schronienia, strawy brak
Nagie pola, łąki też
Lecz nad wszystkim czuwa Pan
Który obiecał nam, że
Stopniowo pojmiemy losu dziwny bieg
A gdy po nocy przychodzi brzask
Każdy święty w domu pańskim jest
Hazard zatruwa duszę.
Dużo się mówi...
o wolności osobistej.
Ale kiedy ktoś widział ludzkie bestialstwo
i doświadczył go osobiście...
wie,
że to wolność dla hazardzisty.
Wolność, żeby marnować Boże dary
tylko dla siebie.
Wolność osobista
jest wolnością
mordercy.
Kusiciela!
Wilka...
który chce pozostać w zagrodzie dla owiec.
Pytam...
Czy wasza cnota jest tania?
- Nie jest tania! - Nie jest.
Czy wasza cnota jest tania?
Nie!
Moja cnota zawsze była tania.
Jaka cnota?
A teraz chcą wybudować jaskinię hazardu
na naszej ziemi!
Nie!
A my się zgadzamy.
Jest tylko jeden sposób.
Ona sprawi, że nie zagłosują za kasynem.
A jak projekt upadnie,
- my za to odpowiemy. - Załatwię to.
- Panie Coughlin! - Panno Figgis.
Dziękuję, że nas pani przyjęła.
Świetne kazanie.
- Wspaniałe. - Cudowne.
Zna pan mojego ojca.
Naczelniku.
A to Mayweather.
Mayweather głosi Dobrą Nowinę na południe stąd.
Miło mi.
I mnie. Bardzo dobrze. Powinni to usłyszeć w Miami.
- Tylko tak dalej. - Spróbuję.
Świetnie.
Czym mogę służyć?
Chciałem z panią zamienić słówko.
Chciałem...
porozmawiać o Ritzu.
Ojciec mówi, że kiedyś był w panu dobry człowiek.
Nie wiedziałem, że odszedł.
Robi pan dużo dla ludzi.
Ale oboje wiemy, że pomniejszają to
pańskie złe uczynki.
Wiemy?
Czerpie pan zyski z nałogów.
Z ludzkiej słabości, lenistwa i pożądliwości.
Ale może się pan uwolnić.
Nie chcę.
Ależ chce pan.
Jest pani urocza, panno Figgis.
Ma pani niebywałą przeszłość.
Nic dziwnego, że teraz trzódka jest trzy razy większa.
Pięć razy.
Przez te 10 lat wypito więcej gorzały niż wcześniej.
Bo ludzie nie lubią zakazów.
Tak samo jest z rozpustą.
Ludzie jej pragną
i nie chcą słyszeć, że jest zła.
Nie powinni.
Słucham?
Skoro chcą cudzołożyć, to niech cudzołożą.
A jeśli chcą spółkować ze zwierzętami?
Chcą?
Słucham?
Ludzie chcą spółkować ze zwierzętami?
Niektórzy.
Przez pana ich zboczenie będzie się szerzyć.
Nic nie łączy alkoholu z zoofilią.
Wszystkie grzechy są powiązane.
Są przeciwne woli Boga,
a więc jednakowo obelżywe.
Przepraszam. Zboczyliśmy z tematu.
Chcę tylko prosić
o pomijanie
tematu kasyna w kazaniach,
a w zamian
my otworzymy tu firmę.
Firma zapewni zatrudnienie,
co zmniejszy grzech związany
z biedą i brakiem zajęcia.
Damy pieniądze na kościół.
Do diabła, nawet postawimy kilka kościołów.
Jeżeli Bóg przepisze Biblię i uzna hazard za cnotę,
nie będę o nim wspominać.
Tymczasem
nie my decydujemy, co jest grzechem, panie Coughlin.
Nie mogę.
Co?
Ona uwali interes. Jak to nie możesz?
Wiem. Nie ważcie się jej tknąć.
To błąd.
Bez jaj.
Podać coś panom?
Nie trzeba.
Wiemy, że są panowie zajęci i nie chcemy zajmować wam czasu.
Nie zainwestujemy w kasyno w Ritzu.
Jest pan pewien tej decyzji?
Niestety tak. Rozgłos jest zbyt duży.
Jedna babka perorująca w namiocie?
Kasyno stanowiłoby tylko 2% naszych aktywów.
Nie możemy być uważani za firmę irlandzkich i włoskich katolików,
faszerujących prochami białe protestanckie dziewczyny.
Moi zleceniodawcy będą bardzo niezadowoleni.
Nie damy się zastraszyć ani przycisnąć.
Jesteśmy dużą firmą. Nie można nas przekupić ani zmusić,
ponieważ reprezentuję interesy
rady nadzorczej.
Jesteśmy białymi posiadaczami ziemskimi
i nie zamierzamy oddać kawałka tego kraju,
który z takim trudem podbijaliśmy i kolonizowaliśmy,
katolikom, Żydom, czarnym
czy makaroniarzom.
To tylko większy, lepszy szwindel.
Zabieracie forsę dla siebie, z dala od ludzi takich jak my.
Ci wszyscy ludzie...
Czarni,
na których plecach z takim trudem kolonizowaliście ten kraj,
i imigranci, którzy przybyli tu z niczym
i urabiali sobie ręce po łokcie... Wszyscy wierzyli,
że mogą odnieść sukces.
Mogę tego nie dożyć,
ale się domyślą.
I nie chciałbym być, kurwa, wami,
stojącymi między tymi ludźmi
a tym, co im należne.
Powodzenia. Kutas.
To byłoby świetne kasyno.
Dostaniesz drugą szansę.
Fortuna kołem się toczy.
Nie zawsze.
Podali to w radiu, kiedy wróciliśmy.
Prezydent elekt Roosevelt obiecał podpisać Ustawę Cullena-Harrisona
od razu po zaprzysiężeniu, kończąc w ten sposób okres prohibicji.
- Witam, panno Figgis. - Panie Coughlin.
- Mogę? - Tak.
- Na chwilkę? - Proszę.
Dobrze pani wygląda.
I nie jest pani w bieli.
To prawie biel.
Podać kartę?
Dziękuję. Mogę prosić o kawę?
Oczywiście.
Dziękuję.
Dlaczego mój ojciec tak pana nie cierpi?
Jestem przestępcą. A on - szefem policji.
Pewnie dlatego.
Nie. Lubił pana.
Nazywał pana burmistrzem Ybor.
Naprawdę?
Co pan zrobił?
Jemu.
Mieliśmy zdjęcia.
I pokazał mu je pan.
Pokazałem mu dwa.
Ile pan miał?
Wszystkie.
Wszyscy pójdziemy do piekła.
Pani raczej nie.
Wie pan, czego się dowiedziałam,
oddając
duszę Bogu?
Czego?
To jest niebo.
Tutaj.
Jesteśmy w nim.
To czemu przypomina piekło?
Bo je spieprzyliśmy.
Po swoich przeżyciach...
spałam w łóżku z dzieciństwa.
Znów poczułam pewność.
Brakowało mi jej.
Nie wiem, czy Bóg istnieje.
Ale mam taką nadzieję.
I liczę, że jest dobry.
Byłoby wspaniale, prawda?
Tak.
Nie rozpacza pan. W czym tkwi pański sekret?
To żaden sekret.
Mam żonę.
Ona mi wystarcza.
A jeśli ją pan straci?
Co pani zrobi teraz?
To znaczy?
Powstrzymała mnie pani. I kasyno.
Prawo tego nie dokonało. Ani ludzie.
Ani Klan.
Tylko pani.
Nie pozbyłam się alkoholu.
Nie. To było za dużo.
Ale powstrzymała pani kasyno, a mieliśmy je jak w banku.
Udało mi się, prawda?
Tak.
Co zrobi pani ojciec?
Będzie siedział w fotelu.
Oślepiony gniewem,
że inni dotykali jego córkę tak, jak on dotykał żonę.
I gorzej.
Chodzi po domu, szepcząc w kółko jedno słowo.
Jakie?
Żałuj.
Żałuj, żałuj.
Może z czasem się otrząśnie.
Wszystkie trzy ciężarówki dotarły do Bostonu.
Łapówki bez zmian.
Dobrze.
A Loretta Figgis poderżnęła sobie wczoraj gardło.
Co?
W domu, podobno w łóżku naczelnika.
Trzeba przyznać.
Miała jaja. Ja bym nie mógł.
Od przeznaczenia się nie ucieknie.
Mogła to zrobić trzy miesiące temu
i wyświadczyć nam przysługę.
Za późno.
ŚMIERĆ MADONNY
Obwiniasz się?
Pojechała na zachód, jak wiele dziewczyn.
Została wykorzystana.
Nie przez ciebie.
Przez takich jak ja.
Mają alkohol, mają dziewczyny,
narkotyki.
Ręka rękę myje.
Nie odpowiadamy za innych.
Obrażamy ich, myśląc w ten sposób.
Spójrz na nich.
Jeżeli on, dajmy na to, zapije się na śmierć,
to jest to nasza wina?
Kiedy zrobiłeś to zdjęcie?
Miesiąc temu.
Na pewno?
Zrobiłem je osobiście miesiąc i trzy dni temu.
A co?
Ta kobieta umarła w 1927.
Nigdy nie spotkałem nikogo takiego jak ty.
Kiedyś na ciebie zasłużę.
To na pewno ona?
Ty mi powiedz.
Powiedziałeś Gracieli?
No jasne.
Chryste.
Ty byś nie powiedział?
Nie.
Nic nie mówię babom. Ale ty jesteś mięczak.
Co powiedziałeś?
"Kotku, ta laska, po której latami rozpaczałem,
"żyje. I jest w Miami.
"Nie rób z tego afery".
Kiedy jedziesz?
- Dokąd? - Jak to?
Babka, w której się bujałeś, jest 300 kilometrów stąd.
Kiedy jedziesz?
Po spotkaniu z Maso.
Dobrze.
Masz powód, żeby żyć.
Jak to?
On i jego ludzie zajęli połowę pociągu.
Cholernie duża świta.
Nie przejmuję się.
Zabicie nas nic im nie da.
Zarabiamy 11,5 miliona rocznie na samym rumie
w tym grajdole.
Po co nas zabijać?
Posyłamy mu worki forsy do willi w Nahant.
Sygnały są niedobre.
- Jakie? - Nie ma kasyna,
nie ma prochów,
a ty jesteś irlandasem w świecie Włochów.
Idziesz do budynku, w którym wynajął każdy pokój.
Nie schowam tam broni.
Idziesz w ciemno, a my będziemy na zewnątrz.
Wystarczy ci sygnałów?
Zrób coś dla mnie.
Wyjedź do Miami na chwilę.
Na jak długą?
Niezbyt długą.
Adres przekaż tylko Dionowi.
Jak przyjdzie czas, on mi powie,
a ja przyjadę.
Przekonasz się, czy jesteś dość okrutny?
Zapewne.
Joseph.
Nawet jeśli dziś wygrasz, to, co robisz, przepełnia przemoc.
Chodź tu.
Gino, gdzie teraz mieszkasz?
W Neponset.
Ustatkowałeś się?
Dwoje dzieci. Mugghiera, casa. I tak dalej.
Ty masz dzieci?
Nie.
Nigdy nie ma odpowiedniego czasu.
Tędy.
Jak się masz, synu?
Dobrze.
Fausto, zobacz, czy Dion czegoś nie chce.
Co u ciebie?
Dobrze. A u pana?
Więcej dobrych dni niż złych.
To dobrze.
To ona spieprzyła nam budowę kasyna?
Tak, to ona.
Czemu jej nie zabiłeś?
Reperkusje.
Nie dlatego.
Nie jesteś zabójcą, Joseph.
Jesteś bandytą w garniturze.
Dlatego nie zabiłeś tej...
puttana pazza.
Wie pan, ile tu zarabiali przede mną?
- A ile teraz? - Tylko rum.
Zaniedbałeś dziewczyny i prochy.
Rum dawał największe zyski.
Otwarłem cztery lokale.
Mogło być ich więcej.
Maso...
Panie Pescatore!
Rządziłem w Ybor. Rządziłem w Tampie. Czy miał pan jakiś problem?
Zrobiłeś więcej.
Rządziłeś całym wybrzeżem.
Wysiudałeś Alberta. Odesłałeś go do zasranego Miami.
Przejrzałem księgi.
Umocniłeś nas tu.
A teraz co? Żadnych Irlandczyków? Kim mogę być?
Tym, kim ci każę.
Zanim dostaniesz po gębie, irlandasie.
Możesz zostać consigliere.
Wprowadzisz Grabarza. Przedstawisz mu ludzi.
Podszkolisz go.
Ale zmienią się warunki.
Na jakie?
Grabarz bierze twoją działkę.
Panie Pescatore.
Wspaniały pomysł.
Grabarz przejmuje interes.
Floryda będzie nasza, a potem Kuba.
Ale moja działka ma być podobna.
Mam być brygadzistą i obrabiać pracowników portowych?
Nie pomyślałeś, że o to chodzi, mądralo?
Jestem wam potrzebny. To moje dzieło.
Przydasz nam się.
Ale wyczuwam brak wdzięczności.
Ja też.
Pracujesz dla mnie.
Nie dla Latynosów i czarnych, z którymi przestajesz.
Jak każę ci przeczyścić kibel, to zgadnij, co zrobisz.
Mogę zabić tę twoją pindę
i sfajczyć ci dom do szczętu, jeśli zechcę.
Wolisz być brygadzistą
czy przetykać mój kibel?
Zgodzę się na jedno albo drugie.
Brygadzistą.
Zuch chłopak.
Chce pan zjeść kolację? Mamy ładne lokale.
Wiesz, co mi się podoba w Albercie Whicie?
Co?
On też zna Tampę.
Czyli nikt cię nie potrzebuje, kretynie.
Mój los nieco się odmienił.
Pogodziłem się z Maso.
Kiedy zawaliłeś z kasynem, zwrócił się do mnie o pomoc dla syna.
A to był tylko początek.
Widzisz...
trzeba ufać współpracownikom.
Nie bawimy się w to, żeby być drugimi.
Stawiać na złego konia.
To koniec.
Myślałeś, że będziesz jutro jadł, patrząc na słońce?
Pomyłka.
Popatrz na nie po raz ostatni, bo umrzesz.
Czekaj.
Mam coś, co cię zaciekawi.
Jeśli tego nie zobaczysz, będziesz żałował do śmierci.
Nie darowałbyś sobie.
Ona nie żyje.
Wygląda na martwą?
Gdzie ona jest?
Na cholernym zdjęciu, Albert.
- Gdzie ona jest? - Powiedziałbym ci.
Ale wolę wyjść stąd żywy.
Stare.
- To stare zdjęcie. - Też tak myślałem.
Ale spójrz na kolesia z gazetą.
Z zeszłego miesiąca.
Mów, albo poślę cię do grobu.
Też ją kochałem.
Tak jak tamtą?
Tak.
Czarna czy Latynoska?
To i to.
Nie!
Gdzie oni są?
Spytaj Alberta. Zna Tampę.
Wiesz, dlaczego cała florydzka melasa i rum
przechodzi przez Tampę, Maso?
Tunele.
Jakie tunele?
Biegną pod tą dzielnicą.
Tak sprowadzają alkohol.
Tam są teraz moi ludzie.
Twoi pilnują drzwi wejściowych.
Ale nie przez wejdziemy.
Idziemy po ciebie, Maso.
Ale spod ziemi.
Pokój czysty?
Całe piętro.
Seppe, upewnij się.
Szefie, widzieli Coughlina na dole.
Oberwał chociaż?
Ma ranę głowy.
Nie będziemy czekać, aż umrze od zakażenia krwi.
Nie mamy tyle czasu.
Trudno jest mężczyźnie
znosić tak głupiego syna.
Czysto, szefie.
Obstawcie drzwi i schody
jak pieprzeni rzymscy centurioni.
Nalej też dla mnie.
Gdzie się ukryłeś?
Ukryłem?
Kiedy Seppe tu sprawdzał.
Siedziałem tutaj.
Spytałem, czy chce pracować dla kogoś, kto będzie jutro żył.
To wystarczyło?
Oraz to, że chciałeś zrobić szefem tego idiotę Grabarza.
Mieliśmy dobry układ, a ty go spieprzyłeś jednego dnia.
Wiesz, ilu ludzi tu zginęło przez twoje włoskie prostactwo?
Może kiedyś będziesz miał syna i zrozumiesz.
Co zrozumiem?
Co z moim synem?
Nie żyje.
Zabiliby nas wszystkich.
Tropiliby nas. Wiesz.
Nie spodziewali się dożyć starości.
To tak, jak ja.
Ułożyłem sobie całą przemowę dla Alberta.
Za późno.
Dobra.
Nie chcę już dziś żadnych trupów.
Któryś chce zginąć?
Nie, panie Coughlin.
Jeśli ktoś chce wracać do Bostonu, proszę bardzo.
Ale jeśli chcecie zostać tu,
gdzie grzeje słońce, a dziewczyny są ładne,
to mamy dla was pracę.
Ale ja skończyłem.
Chcecie szefa? Idźcie do niego.
On nim jest.
Komuś się to nie podoba?
Dobrze.
Graciela.
Do roboty. Posprzątajcie ten bajzel.
Dion rządził ekipą przez osiem lat.
I miał rację.
Nie dożył starości.
Mów, co masz powiedzieć.
No więc?
Po wypadku chciałaś korzystać z życia?
Nie.
Więc co?
Co się stało, Emmo?
Kiedy gliny zaczęły nas ścigać,
powiedziałam kierowcy, że uciekniemy jedynie, zjeżdżając z mostu.
Nie posłuchał.
Więc?
Zastrzeliłam go.
Wpadliśmy do wody. Wypłynęłam.
Pobiegłam do najbliższego domu.
Mieszkał w nim rybak.
Z radością mnie przygarnął.
Nie szukałaś mnie?
Gdybym się wychyliła, zabiliby mnie.
Nie byłam ci nic winna.
Opłakiwałem cię latami.
Powiedz, jak powinnam ci współczuć.
Nie miałam ojca z ładnej części Irlandii na czele policji.
Musiałam sobie radzić.
Kochałaś mnie?
Dobrze się bawiliśmy.
Jasne, czasami coś czułam.
Ale ty uwierzyłeś w coś wydumanego.
Czyli?
W kłamstwo.
Nie jesteśmy dziećmi Boga.
Nie jesteśmy wróżkami z księgi miłości.
Tańczymy jak cholerni wariaci, wydeptując całą trawę.
Jestem wolna, Joseph.
Jeśli chcesz mnie odwiedzić, to zawsze jesteś mile widziany.
Zawsze dobrze się bawiliśmy.
Nie chcę być wolny.
Przestań.
Zawsze tego chcieliśmy.
Ty chciałaś.
No i jesteś.
Żegnaj, Emmo.
Otwarliśmy domy Gracieli
dla samotnych kobiet i dzieci bez dachu nad głową.
Syna nazwaliśmy po moim ojcu.
Był troskliwy i dobry, jak matka.
Dokąd jedziesz?
Żałuj.
Chodź, kochany. Podniosę cię.
Żałuj!
- Tomas! - Żałuj!
Żałuj!
W porządku?
O, nie.
Boże.
ARCENAS, KUBA
W sobotę zabieram syna do kina.
Jakiś mały Niemiec rozrabia za oceanem.
Ale nie wierzę, że dojdzie do wojny.
Nie opłaca się.
Synowi podobał się film.
Był o uczciwym szeryfie w skorumpowanym mieście.
JEŹDŹCY Z EASTERN RIDGE
Syn mówił tylko o tym, że zostanie gliną, jak dorośnie.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
To mój brat.
To nazwisko mojego brata.
Twojego stryja.
Popołudniami łowiliśmy szczupaki i żuchwiki.
Pewnego dnia syn spytał mnie, gdzie jest niebo.
Powiedziałem mu to, co powiedziała mi Loretta.
"To jest niebo. Tutaj.
"Jesteśmy w nim".
NOCNE ŻYCIE